Bij remote werken denken veel mensen aan vrijheid en werken vanaf mooie plekken. Dat beeld herken ik, maar het vertelt niet het hele verhaal. Voor mij is remote werken ook een praktische oplossing: een manier om werk en leven zo te organiseren dat ze elkaar versterken en ruimte laten voor het leven dat ik wil leiden. Ik ben Marjolein Boom, communicatieadviseur, partner van André Peter en moeder van Noor (8) en Finn (5). We wonen met z’n vieren op een catamaran. Niet als lange vakantie of wereldreis met een einddatum, maar als ons dagelijks leven.
Een leven zonder vast adres
Al 2,5 jaar werk ik vanaf een catamaran in het Caribisch gebied. In die jaren is voor mij steeds duidelijker geworden dat goed werken nauwelijks te maken heeft met waar je bent, maar alles met hoe je je werk organiseert, hoe je communiceert en hoe je aanwezig bent, ook als dat op afstand is.
Voordat we vertrokken woonden we in Apeldoorn, in een fijn huis in een prettige buurt. We hadden het goed en alles was comfortabel ingericht. Toch groeide langzaam het besef dat we ons leven anders wilden vormgeven. Niet wachten tot later, niet uitstellen tot de kinderen groter zouden zijn, maar juist nu samen tijd en ruimte maken voor een leven dat beter bij ons paste.
We verkochten ons huis en vrijwel al onze spullen en vertrokken met zeven koffers naar Martinique. Daar begon ons leven op zee. Sindsdien hebben we veel gezien. We voeren van Martinique naar de ABC-eilanden, Colombia en Panama, lagen voor anker bij de Kaaimaneilanden, verkenden Cuba, de Dominicaanse Republiek en Turks & Caicos, en trokken verder naar Puerto Rico en de eilanden in het oosten van het Caribisch gebied.
De kinderen krijgen les aan boord en gaan soms naar een lokale school op een eiland.
Toch voelt dit leven zelden als reizen in de klassieke zin. We varen ongeveer twintig procent van de tijd en liggen de rest voor anker, soms wekenlang op dezelfde plek. Daardoor worden landen geen tussenstops, maar een tijdelijk thuis waar het dagelijkse leven zich gewoon afspeelt. De kinderen krijgen les aan boord en gaan soms naar een lokale school op een eiland, ik werk, we doen boodschappen en raken vertrouwd met hoe dingen lokaal geregeld zijn. Bevalt het ergens minder of verandert het weer, dan halen we het anker op en varen we verder.
Communicatie als rode draad in mijn werk
Mijn werk nam ik mee. Ik werk al jaren als communicatieadviseur en begon mijn loopbaan in de theaterwereld, waar communicatie draait om beleving, timing en het aanvoelen van publiek. Vanuit daar maakte ik de overstap naar de zorgsector, waar communicatie vaak complexer is en juist daarom zo belangrijk. Inmiddels werk ik ook voor profit-organisaties, wat zorgt voor afwisseling en nieuwe perspectieven.
Wat al die opdrachten met elkaar verbindt, is de kern van mijn werk: organisaties helpen om helder en begrijpelijk te communiceren, zonder dat het eenheidsworst wordt. Ik geloof niet in standaardoplossingen. Goede communicatie begint voor mij bij luisteren, bij echt begrijpen wie een organisatie is, wie de ontvanger is en welke dialoog er gevoerd moet worden. Pas daarna kijk ik welke strategie, toon en middelen passend zijn.
Het vormgeven van remote werken
Remote werken was voor mij geen vooraf uitgestippeld carrièrepad, maar een logisch gevolg van de keuzes die we maakten. Met de wens om dit leven ook werkend mogelijk te maken, ging ik in gesprek met mijn toenmalige werkgever. Ik vroeg of er een opdracht was die ik op afstand kon blijven doen. Dat open gesprek vormde het begin van alles wat daarna volgde.
Ik startte mijn bedrijf in Estland en vanuit die eerste opdracht ging ik mijn netwerk benaderen. Het balletje ging rollen. Het grootste deel van mijn werk ontstaat nog steeds via mond-tot-mondreclame, via mensen die weten hoe ik werk, ongeacht waar ik me bevind.
Vroege werkdagen en heldere communicatie
Mijn werkdagen beginnen vroeg. Om zes uur ’s ochtends start ik met werken, zodat ik mijn afspraken kan plannen met Nederlandse organisaties. Ik werk tot aan de lunch en merk dat er, wanneer in Nederland de werkdag eindigt, hier ook rust ontstaat. Die structuur heb ik bewust gekozen. Ze helpt me om gefocust te werken en tegelijkertijd ruimte te houden voor het leven eromheen.
Remote werken vraagt om duidelijke afspraken en om het expliciet maken van verwachtingen. Juist omdat je elkaar niet vanzelfsprekend tegenkomt bij het koffiezetapparaat, is helder communiceren belangrijk. Dat geldt voor bereikbaarheid, voor deadlines, maar ook voor vertrouwen en wederzijds begrip.
Verwachtingen en vertrouwen, niet altijd uitgesproken
In gesprekken over mijn werk merk ik soms dat verwachtingen een rol spelen. Niet altijd uitgesproken, maar wel voelbaar. Daarmee bedoel ik niet twijfels over mijn werk, maar het beeld dat veel mensen hebben van hoe werken eruitziet: een vaste plek, vaste tijden en fysieke aanwezigheid. De vragen die daaruit voortkomen gaan dan minder over de inhoud van het werk en vaker over de vorm: hoe ziet zo’n werkdag eruit, hoe bereikbaar ben je, hoe werkt samenwerken als je elkaar niet fysiek ziet? Het zijn begrijpelijke vragen.
In de praktijk merk ik dat ze snel verdwijnen zodra de samenwerking begint. Door consequent te zijn, afspraken na te komen en transparant te communiceren, ontstaat vertrouwen. Ik merk dat die band soms zelfs sterker is dan met collega’s die ik vroeger alleen bij het koffiezetapparaat tegenkwam. Misschien omdat afstand ruimte geeft: mensen delen eerder wat hen bezighoudt, en vertrouwen groeit daardoor ook sneller dan je zou verwachten.
Het leven op zee als leermeester
Het leven op een boot is geen romantisch decor, maar een voortdurende oefening in flexibiliteit. Dingen gaan kapot, plannen veranderen en oplossingen zijn niet altijd direct voorhanden. Onderdelen zijn soms simpelweg niet te krijgen, wat vraagt om creatief denken en veel geduld.
Ik hou van overzicht en controle, en juist daarom is dit leven soms confronterend en tegelijkertijd leerzaam. Niet alles is maakbaar of te plannen, maar dat betekent niet dat het misgaat. Die houding neem ik ook mee in mijn werk. Minder snel in de stress schieten, vaker kijken naar wat er wel mogelijk is en vertrouwen op het proces.
Het leerproces van remote werken
Door dit leven kijk ik anders naar tijd, bezit en succes. In veel Caribische landen zie ik hoe mensen, ook na ingrijpende gebeurtenissen zoals een orkaan, hun leven opnieuw opbouwen met een enorme veerkracht. Dat relativeert en brengt terug naar de essentie. Ik geniet meer van kleine dingen: een mooie bloem, een vlinder, zwemmen met een schildpad en de verwondering van onze kinderen. Het heeft mijn blik op andere culturen verrijkt, maar ook mijn kijk op mezelf veranderd. Ik ben flexibeler geworden en kan beter omgaan met onzekerheden, al blijft dat een leerproces.
Vooruitkijken zonder vast plan
Doordat we zoveel hebben gezien in het Caribisch gebied, merk ik dat ook andere delen van de wereld steeds meer trekken. Ik word intens gelukkig van natuur en van andere culturen. Azië, Australië en Zuid-Afrika staan hoog op ons lijstje.
Dit is geen reis met een eindpunt. Het is een manier van leven die ons veel heeft geleerd over loslaten en vertrouwen, over meebewegen en keuzes maken, en over werken op een manier die past bij het leven dat je wilt leiden.
Het leven op zee overwegen
Als je droomt van remote werken of een ander leven, zou ik zeggen: wacht niet tot alles perfect is geregeld. Dat moment komt niet. Begin klein, kijk in je netwerk, bouw vertrouwen op. Soms zijn de eerste stappen niet precies wat je voor ogen had, maar ze brengen je wel dichterbij. En neem de tijd. Als je ergens bent, leef er dan ook echt. Ga op in het dagelijkse leven, hoe onwennig dat soms ook voelt!
Wil je ons volgen op onze avonturen? Instagram: @buroopzee & @sailingindigofamily. Website: www.buroopzee.nl
Meer inspiratie over remote werken en ervaringen van anderen
Van Lapland tot Japan: wereldwijd werken als gids en digital nomad
Digital nomad Alieke’s ervaring met vanlife: de ultieme vrijheid op wielen
